دوست داشتنی ترینم

داشتم عکسها رو از دوربین می ریختم تو pc شرکت،دیدم عکسایی با موضوعات مختلف دارم که اینقدر زیاد نیستن که برای هر کدوم یه پست جدا بذارم و از طرفی هم حیفم اومد تو وبلاگ دوست داشتنی ترینم نذارم.به همین علت چند تا عکس با موضوعات مختلف در این پست می ذارم و در مورد هر کدوم در ابتدای خودش توضیح می دم. تولد مامان و بابای رادین ژست پسرم موقع عکس گرفتن ازش هدیه پدر و مادرم به رادین به مناسبت تولد من و علیرضا! کادوی عمو حمید رادین به مناسبت تولد من و علیرضا! مهمان عزیز خونه ما که از راه دوری هم اومده بود . عشق عمه ش آرتام ما! پدر و پسر درحال شستن تراس خونه بنده در حال حاضر شدن رفتن به استخر! پسرک موزی...

پسرک خونه ما ٢٥ مهر ٣ سالش رو تموم کرد.باور کردنش خیلی سخته که به این سرعت وارد ٤ سالگی شد.یه روز،همون موقع که نوزاد بود و بسیار بیقرار بود حسرت دیدن چنین روزی را داشتم.روزی که خوشحال و شاد به پایان برسه بدون هیچ گریه ای،بدون هیچ بیقراری ای.واقعا در مغزم نمی گنجید که بالاخره ابن روزها رو هم می بینم.ولی الان دقیقا همون روزه.روزهایی که خنده پسرک ما خونه رو پر می کنه.روزهایی که خونه ساکت و آروم ما پر شده از صدای کودکانه پسرکمون و جمله هایی که یه ریز و پشت سرهم گفته میشه.خونمون پر شده از مامان مامان گفتن های پی در پی و بی دلیل.همینجوری که داره بازی می کنه و یا مثلا چیزی می خوره یا تی وی می بینه بی دلیل هی می گه مامان و گاهی هم مامانییییییییی.که ...